Na de PlayStation State of Play, Geoff Keighley’s Summer Game Fest-show, de Showcase van Xbox, een Nintendo Direct en nog een heleboel kleinere streams vol indietitels, hebben we weer een heleboel nieuwe games om aan onze verlanglijstjes toe te voegen. Welke game sprong het meest in het oog bij onze redactie?
Ron Vorstermans
Ik vond het allemaal goede of zelfs geweldige presentaties afgelopen week, maar ik heb moeite om een game te kiezen die er tussenuit springt. De remake van de eerste Halo ziet er goed uit en Gears of War: E-Day had de punch die ik van zo’n logge shooter verwacht. De opzet van de nieuwe God of War prikkelt mij ook wel. Daarnaast kondigde de Japanse ontwikkelaar Platinum Games aan te werken aan The Last Ronin – een van de beste Teenage Mutant Ninja Turtles-verhalen. Maar ja. Geen grote verrassingen dus.
Voor unieke projecten moeten we bij de indies zijn. Dan is er een heleboel moois. Ik wil vooral Carcass Clad uitlichten. Ik ben groot fan van de horrorklassieker Mouthwashing, de vorige game van ontwikkelaar Wrong Organ. Carcass Clad tapt uit een ander vaatje: je zit in deze co-op-game in een tank die rondrijdt in een oorlog die losjes is gebaseerd op de Winteroorlog (in Finland, in 1939). Maar het is geen normale tank. Het is een vlezige tank. Oh, en alle tekst is in het Fins. Succes!
Erik Nusselder
Ik ben een voorspelbaar mens. Als het afsluitende deel van een trilogie aan remakes van een van mijn favoriete games ooit wordt aangekondigd, dan ben ik tevreden. Final Fantasy 7 Revelation had misschien niet de meest hype trailer ooit, maar wat ik zag stemde me gelukkig. Overal rondvliegen in een airship en met een parachute van boord springen om de wereld te verkennen, spelen met monsterman Vincent Valentine en een ongetwijfeld onbegrijpelijk einde rond Sephiroth, de coolste schurk ooit. Ik kan niet wachten tot de lente van 2027!
Waar verder mijn hart sneller van ging kloppen: een totaal onverwachte trailer van Kingdom Hearts 4 bij de Nintendo Direct! Zo lang niks laten horen, dan een grafisch matige trailer droppen en geen releasejaar geven… Nou ja, het is in ieder geval iets! Maar de meest speciale aandacht vraag ik graag voor de nieuwe game van de maker van de fantastisch geschreven indie Citizen Sleeper. In de first-person RPG Signet City speel je een parasiet die mensen overneemt en zo hun verhalen leert kennen en hun lot verandert in een grimmig Brits stadje in de jaren 80.
Sander Hölsgens
De Wholesome Direct was echt smullen: zoveel interessante ideeën, zoveel odes aan bekende games, zoveel titels die gelijk op mijn wenstlijstje terecht zijn gekomen. Ik noem er twee die je echt in de gaten moet houden. Petal Runner is een rollenspel met een Gameboy Color-esthetiek. En het ding is: je bezorgt huisdieren! Op je fiets! In een stad die voor een groot deel draait op zonne-energie! Dit is de hoopvolle toekomst waar we met z’n allen naar smachten.
De makers van Cozy Grove komen later dit jaar met Spirit Crossing, een mmo in animatiestijl. De game komt later dit jaar al, en ik heb nu al zin om met de Unpause-community een bergdorp te bouwen. Oh, en net als in Spirited Away stuit je onderweg op allerlei natuurgeesten. Is dit mijn droomgame?!
Marcel Vroegrijk
Het is een flinke duimworsteling om mijn favoriete aankondiging van afgelopen week te kiezen. De leukste onthulling is makkelijk, dat was die van Apple Crumble, een cozy moordmysterie van de makers van Duck Detective. Het is sowieso de moeite waard om Day of the Devs terug te kijken, de presentatie die altijd meteen na Summer Game Fest wordt uitgezonden. Met zo’n barrage aan AAA-geweld is het makkelijk om cynisch te worden, maar dat blijven is onmogelijk als je vervolgens zoveel oprechte ontwikkelaars achter elkaar hun droomgame ziet onthullen.
Verder werd er geheel volgens mijn eigen verwachting een netwerktest aangekondigd voor multiplayergame en Switch 2-exclusive The Duskbloods. Daar kijk ik uiteraard naar uit, maar daar blijft het dan ook bij. De grootste verrassing was de onthulling van Dragon’s Dogma 2: Dark Arisen, tijdens Nintendo Direct nog wel. Dankzij de tweede Dragon’s Dogma leerde ik een paar jaar geleden eindelijk begrijpen wat het eerste deel te zeggen had, maar uitbreiding Dark Arisen leek dan weer geheimtaal. Laten we hopen dat deze gelijknamige DLC beter te behappen is. En dat ik de game niet eerst honderd uur opnieuw moet spelen om weer bij het einde te komen.
Joe van Burik
De racegamer die mijn gamehart nog steeds overheerst, kijkt erg uit naar het al vroeg tijdens deze ‘niet-E3’ onthulde Clutch. Want: een arcade racegame die leentjebuur speelt bij Codemasters’ bijna vergeten GRID-spellen om Forza Horizon te verslaan? Let’s go! Daarnaast is 1666 Amsterdam een aangename verrassing, vooral omdat die game al zo’n vijftien jaar werd doodgewaand, maar op basis van de al speelbare proloog opeens een boeiende psychologische thriller van AA-niveau blijkt te worden.
Compleet nieuwe titels van mijn garing zaten er ditmaal niet echt bij, maar gezien de karrenvracht aan games die nu bevestigd zijn voor de komende maanden, ga ik me absoluut niet vervelen. Dat betekent dat ik als het goed is in elk geval van Castlevania Belmont’s Curse nog kan genieten vóór GTA 6 er is. En hopelijk ook indie-offroad-autoavontuur Over the Hill, na wat glimpen stiekem toch mijn meest geanticipeerde game van dit moment.
Len Maessen
Sorry, maar hét nieuws van de week was voor mij toch dat Amy Hennig is aangenomen als creative director van de nieuwe Paramount Games Studio. Nou ja, aangenomen: ze was al verbonden aan Skydance Games, dat nu opgaat in het nieuwe Paramount Games, maar toch. De vrouw achter Legacy of Kain en Uncharted zwalkt al ruim een decennium van geannuleerd project naar geannuleerd project, nu verhuist haar Marvel 1943: Rise of Hydra naar de nieuwe studio. Zou ze nu eindelijk de kans krijgen om weer een game af te maken?
Verder in vrouwen-en-games-nieuws: God of War (2018) is nog altijd mijn favoriete PlayStation 4-exclusive (al maakt-ie soms ruzie met Death Stranding), dus een game rond Laufey – gespeeld door één van mijn favoriete actrices – is voor mij bij voorbaat al een feest. Verder leunen de AAA’s dit keer iets te veel op nostalgie voor mij, al zal ik een nieuwe Persona of Fumito Ueda-game niet uit bed gooien. En uiteraard installeer ik binnenkort de demo van de nieuwe Star Trek-builder Outposts Unknown, wil ik weten wat de fuck horror-managementsim Monster Zoo Tycoon is en moet ik die The Alters-DLC absoluut nu en onmiddellijk hebben. Maar de vergaarbak rare-basebuilders-en-management-games is lekker helemaal voor mij. Ga weg. Ik ga jullie niet warm lullen.
Bastiaan Vroegop
In een tijd dat iedereen in de trein Candy Crush Saga en Angry Birds speelde, was ik verslingerd aan Final Fantasy Brave Exvius. Het verhaal was net onderhoudend genoeg, de soundtrack was uitstekend en de vele verwijzingen naar oude Final Fantasy’s waren leuk gedaan. En juist die game krijgt nu een remake. Een nieuwe editie van een oude gacha-game is vaak reden om voorzichtig te zijn, maar Square Enix heeft met Octopath Traveler 0 bewezen dat dit geweldig kan uitpakken.
Toen Switch 2-edities van alle drie de Xenoblade-games werden aangekondigd, dacht ik dat het wel even zou duren tot we iets over Xenoblade 4 zouden horen. Vijftien seconden later werd juist die game aangekondigd – met de belofte voor een release in 2027. En dan was er de remake van Ocarina of Time. Niet mijn favoriete Zelda, maar ik heb warme herinneringen aan mijn meest recente playthrough samen met mijn zoontje op de bank. En juist hij stond deze week springend op bed bij dat nieuws, omdat hij hem ditmaal zelf wil gaan spelen.
