Net als zijn publiek is World of Warcraft volwassen geworden. Waar de mmorpg voorheen alleen maar groot, grootser, grootst was, houdt WoW het in nieuwe uitbreidingen steeds vaker klein: niet alleen maar epische oorlogen, maar persoonlijke verhalen die zich makkelijk naar de echte wereld laten vertalen.
Ridder Turalyon kan zich waarschijnlijk geen tijd herinneren waarin hij niet vocht tegen orcs en trollen. Het personage verscheen in 1995 al in Warcraft II, als een van de helden van de Alliance, het bondgenootschap van onder andere de mensen, elven en dwergen. Het was voor soldaten een simpelere tijd: tussen hen en de Horde woedde altijd een oorlog, waarbij de vijand te herkennen was aan de kleur van het uniform.
In de nieuwste World of Warcraft-uitbreiding, Midnight, lijkt een trollenstam problemen te veroorzaken. Turalyon heeft zijn oordeel meteen klaar: ze zijn hier om ons te vermoorden. Wanneer hij kort daarna oog in oog staat met de leider, heeft hij weinig overtuiging nodig om uit te halen met zijn zwaard.
Waar dit in eerdere Warcrafts de zoveelste dode trol zou zijn, springt ditmaal zijn zoon Arator er met een wanhoopskreet tussen. Hij heeft ontdekt dat de trollen zich ook maar proberen te verzetten. Zij worden aangevallen door hetzelfde buitenaardse leger dat jou en je bondgenoten al tijdenlang problemen bezorgt. Maar in hun verzet zijn de trollen per ongeluk jouw land binnengevallen.
Het zwaard van de ridder raakt zijn zoon. Gelukkig is de klap niet fataal. Als Turalyon hem meteen daarna probeert te genezen, wordt zijn hand weggeslagen. “Niet doen. Gewoon niet doen”, sneert Arator de kant van zijn vader op, met een blik van woede en teleurstelling.
Boomer versus milennial
Het verhaal van Turalyon en Arator is veel intiemer dan je wellicht van World of Warcraft zou verwachten. De game draait meestal om grootse oorlogen. Demonenlegers die via magische portalen je thuisplaneet willen binnenvallen, of zombielegers die zich klaarmaken voor een strijd in het hoge noorden. Het zijn verhalen met grootse, epische ideeën.
Dat spektakel bestaat nog steeds, maar wordt nu vergezeld door kleinere, meer persoonlijke verhalen. Zo ook bij Turalyon. Naarmate je door de nieuwe gamegebieden met hem meereist, ontdek je dat hij stug en rechtlijnig is. Hij is voortdurend op kruistocht: ieder die niet zijn geloof of leefwijze naleeft, is een ketter. Arator is het tegenovergestelde: hij probeert te begrijpen waarom vijanden doen wat ze doen en is bereid te praten voor er zwaarden worden getrokken.
Waar vroeger vijanden simpelweg monsters waren, vraagt Warcraft nu steeds vaker wat er achter een conflict schuilt.
Het is een verhaal dat zich makkelijk naar de echte wereld laat vertalen. Eigenlijk is Turalyon de stugge babyboomer, gevormd door de verhalen van zijn ouders over de Tweede Wereldoorlog. Een tijd waarin er een duidelijke schurk was en wij ons de goeierikken konden voelen.
De jongere Arator is in een complexere wereld opgegroeid. Waar vroeger vijanden simpelweg monsters waren, vraagt Warcraft nu steeds vaker wat er achter een conflict schuilt. Het heeft de twee gevormd, waardoor ze nu botsende filosofieën hebben. Waar Turalyon vooral zijn familie wil beschermen, hoopt Arator zijn vader iets toleranter en begripvoller te maken.
Warcraft wordt steeds menselijker
In afgelopen jaren probeert World of Warcraft vaker dit soort verhalen te vertellen. Battle for Azeroth draaide om een grote oorlog, maar ook om Jaina, die na jaren geen contact weer een band moet opbouwen met haar kille moeder. In The War Within worstelde mensenkoning Anduin met zijn overlevingsschuld en trauma, en twijfelde hij over zijn geloof.
Het zijn menselijkere, volwassenere verhalen, waarschijnlijk om mee te groeien met de spelers. Wie in 2004 als puber World of Warcraft is gaan spelen, is inmiddels een dertiger met wellicht kinderen en een hypotheek. Een tijd van meer introspectie, waarin de relaties met je naasten je grootste zorgpunt worden.
Zelfs in een wereld vol orcs, demonen en magische portalen blijken de moeilijkste gevechten soms die met jezelf en je familie. En de conflicten van Turalyon, Jaina en Anduin zijn dingen die we nu zelf ook kunnen meemaken. Minus het vele bloedvergieten.
World of Warcraft-uitbreiding Midnight is inmiddels speelbaar.
