In de categorie ‘games met voertuigen’ maken we al enige tijd het onderscheid tussen racegames en spellen waarin je (ook) zonder competitieverband kunt (auto)rijden. In Forza Horizon 6 kun je beide doen, al is dat laatste best lastig, omdat de game wil dat je van alles doet behalve lekker autorijden.
Laat ik gelijk benadrukken: net als z’n voorgangers is Forza Horizon 6 een meer dan prima racegame, ditmaal in Japanse sferen. Grotere spelwereld, karrenvracht aan events en verzamelwaar, tal van nieuwe auto’s. Technisch is de game wel een tikje achterhaald, door de inmiddels bijna stokoude ForzaTech-engine, die al meer dan tien jaar wordt gebruikt door ontwikkelaar Playground Games. Maar het spel is heel adequaat voor wie behoorlijk overprikkeld wil raken van aanhoudende pogingen om je aandacht te trekken. Het ideale spel voor de TikTok-generatie.
Heerlijk rijgedrag
Wie gewoon lekker wil autorijden, moet zich daar bewust op instellen. Want als Forza Horizon 6 iets níet wil, dan is het enig risico lopen dat je verveeld raakt achter het stuur. Door het autorijden zelf, dus. Niet dat sturen in deze game niet leuk is – integendeel zelfs, het rijgedrag voelt heerlijk!
Forza Horizon heeft het sinds de eerste editie in 2012 steeds nodig gevonden om je aandacht te trekken met andere zaken dan de auto waar je in rijdt. Naast races en dergelijke, verspreid over de spelwereld, zijn dat vooral uitdagingen, bordjes, auto’s en – in deel zes – zelfs honderden mascottes om stuk te maken.
Logisch ook, want in een openwereldgame is ‘breadcrumb design’ het toverwoord om de speler te sturen. Kijk maar naar The Legend of Zelda: Breath of the Wild. Met één cruciaal verschil: die Nintendo-game laat je soms lange tijd gewoon rondbewegen zonder een trigger. Even simpelweg doorademen, terwijl je je hoogstens verwondert over die plek in de verte, waar je straks ook eens naartoe moet.
Stip ver vóór de horizon
Forza Horizon 6 plaatst daarentegen continue aandachttrekkende stipjes véél dichter bij jou op de minikaart, in plaats van ergens aan de horizon. Op vrijwel elk kruispunt, soms zelfs in elke bocht, kom je wel íets tegen om te pakken, te slopen of anderzijds mee te interacteren. Alles om jou ervan te weerhouden langer door te rijden dan het refrein van je favoriete roadtripnummer uit de speakers schalt. Terwijl je net een fijne auto had uitgekozen uit de vele tientallen waarmee je in de eerste paar uur wordt overladen, waardoor je met weinig voertuigen echt een band opbouwt – maar dat is een betoog voor een andere keer.
Forza Motorsport is niet meer, opgevroten door zijn eigen Horizon-afstammelingen, nadat de reboot in 2023 genadeloos flopte
Voor de goede orde: Forza Motorsport 2 is de game die mij ooit het licht liet zien. Dat racegames veel meer konden zijn dan de arcade-adrenalineboosts in F-Zero, Mario Kart of Sega Rally. Maar ook niet gelijk zo pretentieus als simulaties op met name de pc – of Gran Turismo, Sony PlayStations snelle spellenreeks waarop ik pas later verliefd werd.
Want Forza Motorsport 2, 3 en 4 waren dé racegames op de Xbox 360, met (voor die tijd) onovertroffen rijgedrag. Scherp, gevoelig en met nadruk op het nauwkeurig kunnen ‘zetten’ van je auto om een beetje (of een boel) door bochten te driften. Ze leerden me het plezier van digitaal autorijden en vooral hoe je dat eigen kunt maken – lang voordat er extreem veel hulpmiddelen bij kwamen.
Motorsport is dood
Maar Forza Motorsport is niet meer, opgevroten door zijn eigen Horizon-afstammelingen, nadat de reboot in 2023 genadeloos flopte en oer-Forza Motorsport-ontwikkelaar Turn 10 recentelijk zelfs zo goed als werd opgeheven.
De aftakeling begon al toen Forza Horizon 2 in 2014 eigenlijk leuker, mooier en beter bleek dan Xbox One-launchgame Forza Motorsport 5. Terwijl Turn 10 voor latere delen verstrikt raakte in een web van complex AI-spelersgedrag (Drivatars), realistische weersimulaties en microtransacties, scheurde Horizon-maker Playground er lachend voorbij, met het gros van de community achter zich aan. Logisch, want wie wil er nou niet vrijelijk rondsjezen op festivals bij pittoreske vakantiebestemmingen zoals de Rivièra, Australië, het Verenigd Koninkrijk en Mexico, als het oorspronkelijke circuitracen bemoeilijkt wordt door technologische en financiële overmoed?
Maar laat me dan op z’n minst genieten van het rijden zelf. Zoals in Test Drive Unlimited, de allereerste (bekende) online racegame gesitueerd in een open spelwereld. Daarin kwam je soms kilometers achter elkaar niets tegen dan digitaal asfalt, bomen en af en toe een andere auto. Maar dat maakte niet uit, want het draaide om jou, je auto en de uitgestrekte weg. Juist tussen de adrenalinepompende races en dergelijke uitdagingen door, wil je gewoon met je verstand op nul genieten van beweging zonder direct doel.
Kermisattracties
Dat kan op zich ook in Forza Horizon 6, maar het kost vaak een boel wilskracht om de talrijke opgedrongen afleidingsmomentjes achter elke boom of steen te negeren. Terwijl je eigenlijk gewoon een stukje wil toeren. Of, vooruit: net op weg bent naar de volgende grote uitdaging om een gescripte race tegen een enorme robot af te werken. Of van een skipiste af te stuiteren terwijl er bijna continu vuurwerk en confetti wordt afgeschoten. (Had ik al aangegeven dat Forza Horizon 6 eigenlijk niet echt over autorijden gaat, maar een soort aaneenschakeling van kermisattracties?)
Ben je er toch in geslaagd zelf naar een race te rijden en die ook nog te voltooien? Kies dan gelijk een volgende uit vier opties, zegt de game, dan hoef je namelijk niet zelf op de kaart te zoeken waar je graag heen wil. Moet je daar wel weer helemaal naartoe rijden, gedoe. Fast travellen kan trouwens ook! Dan hoef je tenminste niet te rijden.
Luister meer over Forza Horizon 6 in de podcast All in the Game
