Deze editie van Nieuwspauze kan natuurlijk maar over één ding gaan: de release van Grand Theft Auto 6. Veel redactieleden hebben er inmiddels al een dag opzitten in Vice City en staan te popelen om hun eerste impressies met je te delen. Hier komen ze!
Nieuwspauze is een wekelijkse rubriek door ondergetekende. Vanuit mijn werk volg ik de game-industrie al decennialang nauwlettend. Er is altijd nieuwer nieuws, maar op Unpause druk ik juist even op pauze om wat langer stil te staan bij bepaalde berichtgeving.
Dit vindt de Unpause-redactie van GTA 6
Afgelopen woensdag werd het al duidelijk: Grand Theft Auto 6 is speciaal, heel speciaal. Met een Metacritic-score van 99 is het zelfs de meest geprezen games qua professionele reviews ooit. Allemaal leuk en aardig, maar je wil natuurlijk vooral horen wat de Unpause-redactie van Rockstars nieuwe meesterwerkje vindt. Hier volgen dan ook onze eerste impressies na een dag spelen.
Ron
Een game voor iedereen is een game voor niemand. Ik schreef en zei het vaker de afgelopen weken. Deze game kiest met het semi-realisme uit Red Dead Redemption 2 een richting die op papier polariserend kan zijn, maar in de praktijk blijkbaar voor een breed publiek werkt.
Ook niet heel verrassend als je het speelt. De romantiek, de pacing, de muziek, het ontwerp van missies: het voelt allemaal uitgemeten, zonder ooit te vervallen in iets dat zielloos of onorganisch voelt. Ik zit er pas tien uur in, maar zie nu al het silhouet van een game die durft te breken met de wetten die wij in games gewend zijn. Deuren dichtdoen, sporten, handjes vasthouden: het zou onwennig moeten zijn om zoveel te moeten in een game. Fixatie op details voelt zelden organisch. Gelukkig, en gek genoeg, doe ik alles in dit spel vrijwillig.

Bas
Misschien wel mijn favoriete onderdeel van GTA 6 is hoe terughoudend je mag zijn. Je kunt iemands achterstallige huur krijgen door hem te bedreigen of verrot te slaan, maar er is dan ook een optie om juist te de-escaleren. In schietpartijen kun je zelfs mikken op niet-vitale delen en zo het aantal slachtoffers minimaal houden.
Dat biedt meer vrijheid – je kunt immers spelen als een gekke gangster óf een dief met een hart van goud. Maar het helpt ook om de vrijheid en geweld waar GTA zo bekend om staat meer kracht te geven. Ja, je kunt nog steeds over de stoep rijden en een slachtpartij aanrichten. Maar de game duwt je niet die richting op, het is jouw keuze. Jij kiest wie je bent en of je jouw moreel kompas meeneemt in de game. Totaal anders dan GTA 5, dat je als speler dwong een martelscene te spelen.
De momenten dat jij je als speler gedwongen voelt nare dingen te doen, hebben daardoor ook een grotere emotionele impact. Je krijgt een beetje begrip voor de dilemma’s waar Jason en Lucia in terechtkomen en bouwt sneller een band met ze op.
Lars
Deze game is pure waanzin. Ik weet niet eens waar ik moet beginnen! Oké, laat ik voorop stellen dat ik nog láng niet genoeg heb gezien om te beoordelen of GTA 6 tot het einde toe leuk blijft, en of het verhaal kan tippen aan dat van Red Dead Redemption 2. Maar poepie hemel wat is dit een technisch meesterwerk! Wie gaat lopen miepen over 30fps is echt blind voor dit huzarenstuk dat Rockstar neerzet.
Er is zó veel verkeer, er gebeurt zó veel op straat, je kunt zó ver kijken, dat Vice City en zijn omgeving écht leven. Elke openwereldgame probeert een levendige wereld neer te zetten, GTA 6 is de eerste die hier met vlag en wimpel in slaagt. En dan nog al die kleine details, van handen vasthouden met je partner, tot koffie drinken in de ochtend en richting aangeven als je van rijbaan wisselt; het zorgt ervoor dat je zo goed op kunt gaan in deze spelwereld. Dit is het ultieme rollenspel.

Marcel
Ik heb de FOMO voor GTA 6 toch welgeteld een hele dag kunnen weerstaan. Wanneer dit artikel live gaat, ben ik als het goed is al in het bezit van een exemplaar. Een dag volhouden is amper een prestatie, maar mijn interesse was eigenlijk veel langer verdwenen. Sowieso de afgelopen dertien jaar, maar ook daarvoor al.
De laatste GTA die me echt greep, was Vice City. Mijn muzieksmaak heeft zich sindsdien doorontwikkeld, maar daar begon de liefde voor alles 80’s en elektronisch. Het zegt genoeg dat ik het spel ergens vorig jaar best een tijdje speelde op mijn Steam Deck zonder ooit uit te vogelen hoe ik de besturing goed kon krijgen. Meer dan de knop om een scooter te stelen en van radiozender te wisselen, had ik niet nodig. Van deel vier weet ik vooral nog dat ik daar speciaal een HD-ready televisie voor heb gekocht, omdat ik anders de schermteksten niet kon lezen. GTA 5 heb ik een paar uur gespeeld, langer dan dat wist het me niet te boeien. En toch herinner ik daar meer van dan van z’n voorganger.
Dertien jaar is een hoop tijd. Genoeg om weer geïnteresseerd te raken, zou je zeggen. Met name de relatie tussen Jason en Lucia spreekt me aan, en van wat ik hoor en lees wordt dat onderdeel goed uitgediept. Dat is het voordeel van zo’n lange ontwikkelcyclus: de ontwikkelaars en hun game zijn meegegroeid. GTA 6 kan niet anders dan volwassen zijn.
Erik
Het was gisteren ineens half 2 ’s nachts. Ik wilde op tijd naar bed gaan. Ik weet nog niet eens of ik GTA 6 nou superleuk vind, maar het is in ieder geval onwijs indrukwekkend. Al die systemen en NPC’s zijn fascinerend en ik kan niet wachten om te zien wat ik nog meer ga meemaken. Ik ben in ieder geval al uren afgeleid, nog voordat ik Lucia uit de gevangenis heb kunnen ophalen.
Het helpt ook dat Jason zo’n aardige gast is. Met GTA 5 was ik heel snel klaar, omdat ik eigenlijk niemand in die game mocht. Jason fixt zijn huis, gaat bloemen en boodschappen halen voor zijn vrouw en redt zijn niet-eens-echt-goede vrienden uit de penarie. Het zou bijna een goed rolmodel zijn voor de jongvolwassen mannen die dit spelen. Buiten al die misdaden, natuurlijk.

Joe
Mijn eerste indruk van GTA 6 was waardeloos. Ik zag een soort vaselinewaas over de graphics en elke hapering in de framerate viel me op – vraagt Rockstar dan toch teveel van de huidige (eigenlijk op z’n eind lopende) generatie spelcomputers?
Maar 24 uur later stelde ik vast dat het aan mij lag. Toen de game donderdag om middernacht beschikbaar kwam, lag ik er eigenlijk af na me in de media suf gekletst te hebben over het fenomeen GTA (met veel plezier, dat wel). Nu ik eindelijk enigszins rustig kan spelen, geniet ik enorm van de ‘opzettelijke serendipiteit’ waar de makers zo op hebben ingezet.
Dus: na het klussen aan mijn huis wilde ik gaan racen, maar voor het benodigde deelnamegeld besloot ik eerst een pompstation te beroven, alwaar een malloot zijn laadbak vol benzine goot en met opgestoken middelvinger tegen een muur knalde. Toen ik de politie had afgeschud en bij de pandjeswinkelkwam, trok de zeldzame shotgun van een stel fastfoodmedewerkers mijn aandacht…
Michel
Ik was van plan om woensdagavond een uurtje of vijf te tukken en om middernacht klaar te zitten voor de televisie. Uiteindelijk sliep ik één uur en zat ik inderdaad klaar, maar na een halfuur spelen voelde ik mij belabberd. Nee, ik ben geen 20 meer…
Gelukkig heb ik donderdag het grootste gedeelte van de dag besteed aan Grand Theft Auto 6 verkennen, en dat heeft mij enorm enthousiast gemaakt. Dit is Red Dead Redemption 2 op steroïden. Ik ga goed op dergelijke ‘levenssimulatie’. Jasons huis opknappen, op bed op mijn virtuele smartphone doomscrollen, een rondje fietsen door de buurt. Ik heb het begingebied nog niet verlaten en neem alle gebouwen, alle gekke NPC’s, de gehele levendige spelwereld in geuren en kleuren tot mij. Heerlijk.
Eerder vandaag haalde ik nog een fles drank voor mijn buurvrouw in de lokale drankwinkel. Ik hoorde wat vreemde dierengeluiden achter een gesloten deur, en ’s nachts keerde ik terug om te kijken wat daar zich afspeelde. Ik vond een stel criminelen, schoot ze door hun hoofd en stal hun geld, om vervolgens rustig weg te lopen terwijl de politie nietsvermoedend aan kwam sjeezen. Heerlijk zeg. Ik ga hier honderden uren in verliezen.

Verder in het nieuws…
- Hoewel heel de wereld in de ban is van GTA 6, was er ook wat ander gamenieuws te vinden. Zo zijn de nominaties van The Game Awards bekendgemaakt. En, verrassing… GTA 6 is de meest genomineerde game dit jaar. In de ‘game van het jaar’-categorie neemt het spel het op tegen de Zelda: Ocarina of Time-remake, Resident Evil Requiem, Phantom Blade Zero, 007 First Light en Control Resonant. Alle nominaties zijn hier te bekijken.
- Microsoft heeft benadrukt dat Project Helix, de volgende Xbox-console, toch echt een console wordt die óók pc-games kan afspelen, en dus niet een pc in een consolejasje. Het bedrijf bedoelt hiermee waarschijnlijk vooral dat het de gebruiksvriendelijkheid van een console krijgt. De hamvraag blijft natuurlijk of we straks ook Steam-games kunnen afspelen op Project Helix, of dat het bij Microsofts eigen pc-winkels blijft.
- Een derde van de werknemers van Firaxis wordt ontslagen door uitgever Take-Two Interactive – ja, hetzelfde bedrijf dat op dit moment in het geld zwemt dankzij GTA 6. Volgens Bloomberg heeft de ontslagronde mogelijk te maken met problemen rondom de ontwikkeling van een nieuwe Xcom-titel.
- Enkele jaren geleden werd er in Engeland een collectieve rechtszaak tegen Sony gestart vanwege het feit dat je op PlayStation-consoles alleen games via de PlayStation Store kunt kopen, en dat dit gebrek aan concurrentie dus oneerlijk hoge prijzen oplevert. Een rechter heeft nu besloten dat Sony in zijn gelijk staat, onder andere omdat men er ook voor kan kiezen om games fysiek te kopen. Tja, nog wel, maar dat verandert in 2028 dus ook. Helaas is dat geen reden om de uitspraak terug te draaien: de rechter was er niet van overtuigd dat de prijzen op de PlayStation Store te hoog zijn, of dat die prijzen zouden dalen als er ook andere winkels op PlayStation-consoles beschikbaar waren.