Wie denken wij consumenten wel dat we zijn?

Eigendom

In Nieuwspauze duiken we in het interessantste nieuws van de week. Deze week vriest het in de kapitalistische hel, want Sony’s advocaten komen sympathieker over dan hun communicatie-afdeling. Maar eerst een ode aan onze vaste nieuwsman.

Nieuwspauze is een wekelijkse rubriek door Michel Musters. Vanuit zijn werk volgt hij de game-industrie al decennialang nauwlettend. Er is altijd nieuwer nieuws, maar op Unpause drukt hij juist even op pauze om wat langer stil te staan bij bepaalde berichtgeving.

De komende weken is Michel vrij, dus probeert de rest van de redactie zo goed mogelijk zijn taken waar te nemen. Vandaag neemt zijn collega Marcel de nieuwspauze over. 

Een welverdiende nieuwspauze

Nostalgie is een krachtig gevoel. Je kunt het zelf oproepen, maar soms overkomt het je. In dit geval is het een beetje van beide. Nu ik weer even in Michels voetsporen treed, kan ik niet anders dan terugdenken aan de tijd dat we samen op de redactie van Gamer werkten. Iedere dag (ja, ook in het weekend) waren we bezig om al het gamenieuws zo snel en goed mogelijk op de website te zetten. Dat was toen het allerbelangrijkste. 

Daar zit iets moois en puurs in (als je de ongezonde werkdruk even wegdenkt). Ik had toen nog geen idee wie ik was, of wat ik verder aanmoest met het leven. Wat ik wel wist was dat ik goed en snel nieuws kon schrijven. Voor een korte periode was dat genoeg.

In die tijd was Michel er altijd. Ook toen het eigenlijk al niet meer genoeg was, en het me tegelijkertijd veel te veel werd. Ik noemde hem in die tijd gekscherend een machine, omdat hij dag in, dag uit nieuws kon tikken op een snelheid waar geen mens bij in de buurt kon komen. 

Toen was het een compliment, tegenwoordig voelt het als meer een belediging. Alsof ik hem ervan beschuldig als generatieve AI te klinken. Dat is het tegenovergestelde van wat ik bedoel. In het huidige medialandschap wordt curatie en de menselijke maat alleen maar belangrijker. 

Michel is nooit een machine geweest, hij heeft een nieuwshart. Maar zelfs dat heeft wel eens rust nodig. 

You’ve got a heart of gold. Don’t let them take it from you 

– Stockpile Thomas, Demon’s Souls

Als je denkt dat digitale games van jou zijn, ben je niet wel

Begin juli werd bekend dat PlayStation vanaf januari 2028 stopt met het produceren van fysieke discs voor games die na die datum verschijnen. Zogenaamd omdat wij consumenten de voorkeur geven aan digitale media, maar onlangs ontsnapte de aap uit de mouw rondom een rechtszaak tegen Sony.

Niet om in herhaling te vallen, maar de redenatie van Sony voor het stoppen met schijfjes was dat het om een vanzelfsprekende ontwikkeling gaat. Wij willen onze games, films en muziek nu eenmaal liever digitaal. Alsof de grote (tech)bedrijven ons niet al jaren die richting op duwen. 

Hoe je het ook interpreteert, dit soort communicatie komt in ieder geval niet oprecht over. Sony doet zoiets niet uit liefdadigheid. 

De servicevoorwaarden van de PlayStation Store

Voor het eerlijke antwoord moet je bij hun advocaten zijn. Er loopt in de Verenigde Staten momenteel een collectieve vordering tegen Sony, omdat het bedrijf niet duidelijk genoeg zou communiceren dat je met een aankoop via de PlayStation Store geen eigendom verwerft, enkel een licentie op het digitale product. 

De consumenten die de zaak aanspanden wijzen op een wet in Californië die bedrijven verplicht om hier transparant over te zijn. En dus zou de ‘Koop’-knop bij digitale games eigenlijk niet zo moeten heten, want het gaat om een licentie voor een product, niet de aankoop ervan.

Het advocatenensemble van Sony kwam onlangs met een nogal tekenende reactie. Hun aangevoerde argument is dat ‘de meeste, weldenkende consumenten niet misleid zouden worden’ door dit juridische onderscheid. Oftewel: als je denkt dat digitale games echt van jou zijn, ben je niet weldenkend. Plus, het staat toch duidelijk in de voorwaarden?

Daarna volgt nog een uitleg die zo dom is dat het weer slim wordt. “In het digitale tijdperk is het niet plausibel om te beweren dat weldenkende consumenten geloofden dat ze het eigendom verwierven van een digitaal spel. Als dat het geval was, dan zou eiser Edward Heycock op 25 februari, 2026 niet het spel Resident Evil Requiem hebben kunnen verwerven voor 69,99 dollar, nadat eiser Jason Mendoza Resident Evil Requiem al op 14 februari, 2026 had verworven, want dan zou meneer Mendoza, en niet Sony, de eigenaar zijn geweest.” 

Wat een wereld zou dat zijn zeg. Dat je een spel koopt en daarna zelf kunt beslissen om het aan iemand anders te geven, of door te verkopen, zonder dat Sony hier twee keer geld van ziet. Dat moeten we niet willen! 

Verder in het nieuws

  • Er is een grote update uitgebracht voor Dragon’s Dogma 2, in aanloop naar uitbreiding Dark Arisen. De patch brengt behoorlijk veel ‘quality of life’-improvements met zich mee. Mijn mening lees je hopelijk later op Unpause.
  • Het Xcom-achtige Star Wars Zero Company krijgt lovende kritieken, maar daar kopen de ontwikkelaars niets voor. 80% van de medewerkers zou sinds een paar weken met onbetaald verlof zijn gestuurd, omdat er geen geld meer was om hun salaris te betalen.
  • Het hoofdverhaal van Fable gaat je zo’n 15 tot 20 uur kosten, ook wel eens lekker. Vanzelfsprekend is er nog meer te doen in de spelwereld. 
  • Over een eventuele multiplayermodus voor GTA 6 is nog niets bekendgemaakt, maar voorganger GTA (5) Online krijgt een officiële roleplaying-server. Volgende week begint de gesloten beta. 
  • Donkere wolken hangen boven de Franse ontwikkelaar Don’t Nod, bekend van Life is Strange, Jusant en recent nog het ondergesneeuwde Aphelion. Er zijn nog geen ontslagen aangekondigd, maar de studio spreekt van een noodzakelijke transformatie’ omwille van economische omstandigheden. Dat belooft weinig goeds.
  • Mario Kart 8 voor de Switch (2) heeft een gratis update ontvangen. Die maakt het mogelijk (maar niet wenselijk) om lokaal met ACHT mensen tegelijk te spelen. 
  • Mortal Shell 2, je weet wel, de game die van mij een hater maakte, heeft een grote update gekregen. Als ik het zo lees is vrijwel alles aangepakt wat die game ervan weerhield om echt fantastisch te zijn. Behalve die geforceerde edgy toon dan. 
  • Er was donderdag een State of Play, maar toen had ik deze Nieuwspauze al geschreven. Je kunt de presentatie hieronder terugkijken:
Foto van Marcel Vroegrijk
Marcel Vroegrijk
Schrijft al bijna twintig jaar over games, eerst als hobby, toen voor werk en nu weer voor zijn eigen plezier.
1 Reactie